“ korang ni. Mana ada.” Jawab kami serentak. Dan serentak dengan itu juga, lapan pasang mata terpaku di hadapan kami dengan tersenyum simpul.
“ hahaha.. kan dah cakap. Kau tengok, jawab pun serentak. Memang sehati sejiwa ar korang ni.”ujar iza...
“ kami setuju.” Sambung Adif lantas mentertawakan kami.
Aku dengan ayim masing-masing hanya mendiamkan diri kerana malu di usik begitu. Padahal kalau ikutkan hati mahunya aku sumbat lapan-lapan orang ni dalam tin sardin..
“ sudahlah tu mengusik diorang. Kitorang nak minum-minum kat depan tu. Korang nak join tak?” ujar aisya kepada rakan- rakan ayim.
“ boleh je. Jom ah.”
“ ha... yang korang berdua ni tak reti-reti nak bangun? Ke kau nak ayim angkat kau sha?”sergah aisya kepada kami.
“ hoi... kau ni pandai-pandai je. Aku cili mulut kau dengan lada benggala baru kau tahu tak pun aku marinate dengan seasoning..” seraya aku aku menjawab.GERAM!!!!
“eh,ada orang 2 telinga da berasap la...hahaha.”
Aku terus mengejar iza. Niatku untuk mencubitnya. Tetapi malangnya aku terjatuh dan lebih teruk lagi apabila aku tertarik tangan ayim yang aku sangkakan aisya.
“ aduh!” Aku terus menolak badannya ke tepi.
“ awak okey ke?”
“ okey. Awak?
“ okey. Tak luka pun.”
“ saya minta maaf ek. Tak sengaja. Saya ingatkan awak ni aisya. Saya tertarik”
“tak pe... janji awak okey...”
“ ehem-ehem... udah-udah dong. Mata gue sakit bangat melihat sinetron swasta.” Usik iza.
“ kau diamlah. Kalau tak kerana kau, aku tak jatuh tau. sakit tau.”
“ okey. Aku minta maaf sangat-sangat dekat adik kecik ni.”
“ banyak cekadak engkau. Aku tak kira. Kau kena belanja aku makan.”
“ kau ni dah kira mengambil kesempatan dalam kesempitan dah ni”
“ tak kira. Aku kan tengah menjadi anak terbuang sekarang. Mak dengan ayah aku kan tak de dekat rumah. So, kau je la yang ada untuk guide aku.”
Tiada ulasan:
Catat Ulasan